Yetersiz, Kapasitesiz, vizyonsuz, bilgisiz ve yeteneksiz insanların hep etkili ve yetkili makamlarda olmalarına o makamlarda insanların sorunlarına duyarsız olmalarına, çözüm üretememelerine anlam vermekte zorlanıyor muyuz?
Yetersiz ve kapasitesiz eşsiz olduğuna inanan psikolojik olarak hasta olan bu şahıslar cahillikten doğan cesaretleri ile haddi ve hakkı olmayan görevlere talep olmakta sakınca görmezler. Yeteneksizliklerini asla kabul etmezler. Eşsiz olduklarına kendilerini inandırdıkları için üstlerine yalakalık yapmaktan da hiç sakınca görmezler. Alt kademede çalışanlara baskı yapmaları, zalimce ezmeleri onlara göre gayet normal bir işleyiştir. Yani zülüm yapma hakları yok ise o makamlara neden gelmişler ki. Bakış açıları aynen budur.
Bilgili ve yetenekli insanlar hayatın her alanında fazla alçakgönüllü davranarak kendilerini ön plana çıkarmazlar, genellikle yüksek görevlere kendileri talip olmazlar. Kıymetlerinin bilinmesini hak ettikleri görevlerin verilmesini beklerler normal olarak. Beklerler ve verilmez hiçbir zaman. Bekleyiş zamanla umutsuzluğa döner kırılırlar, kendilerini geri çekerler.
Yetersizler, kifayetsiz, muhterisler önleri açılır her zaman ve her yerde yükselir, yukarı makamlar yetmez daha yukarı hep yukarı çıkarlar.
Dunning Kruger sendromu denir psikolojide bu vakalara. Nobel ödülü kazandırmıştır bu alandaki çalışmaları. Cornell üniversitesinde öğrencilerle yapılan testler kanıtlamıştır ki cehalet kişinin kendine güvenini artırır. Niteliksizler cehaletlerini fark etmezler. Kendilerini överler. Abartırlar. Başarısızlığı kabul etmezler. Zorda kalınca başarısızlıklarını başkalarının üzerine yıkarlar. Yalana bayılırlar. Yeteneksizliklerini anlamazlar ve asla kabul etmezler.
Toplumda ne yazık ki bu psikolojik sendromda olan azımsanamayacak kişi var. Ve bilmiyor kabul etmiyorlar. Yani tedaviye ihtiyaçları vardır.
Bu kifayetsiz muhterislerin toplumdan uzak olmaları, onların sorunlarını anlayamamaları. Çözme yoluna gidememeleri gayet doğaldır. Bir de sanatın ne olduğunu toplum için gerekliliğini anlayamamış ise doğal olarak sanata önem vermez desteklemez. Engel olur. Sanat insanları olgun düşünmeye, ilerlemeye sevk ettiği içinde bu ilerleme olmazsa cehalet artarsa nasıl bir toplumda yaşamak durumunda oluruz düşünelim. Düşünelim biraz.
Yorumlar
Kalan Karakter: