Sahada isabet yoktu, kenarda akıl yoktu, tribünde keyif yoktu…
Trabzonspor, kendi sahasında ilk 45 dakikada tam 8 şut çekti. İsabet sayısı? Koca bir sıfır!
İkili mücadelelerde Kocaelisporlu futbolcuların her teması faullük, hatta sarı kartlık gibiydi. Fakat hakem, nedense bu kartı oyunculara değil, teknik direktör Selçuk İnan’a çıkardı. Böyle bir standart(!) gördükçe “VAR’ın varlığını” insan sorgulamadan edemiyor. Maç boyunca hakemlerin her tereddütte kaldıklarında tercihlerini Kocaelispor’dan yana kullandığını söylemek de abartı olmaz.
Orta Saha Nerede?
Dün geceden aklımda kalan en net şey: Savunma ile hücum hattı arasında koca bir boşluk…
Orta sahayı 90 dakika boyunca aradım. Acaba sahada mıydı, tribünde mi oturuyordu, yoksa maça gelmeyi mi unuttular, bilemedim. Bu kopukluk, Trabzonspor’un pas trafiğini de, oyun disiplinini de darmadağın etti.
Müziği Kim Seçti?
Bir de şu stat müzikleri meselesi… Allah aşkına, kimin fikriydi o? Taraftarın coşkusunu söndürmek için özel olarak mı seçildi, anlamadım. Kim düşündüyse, olmamış. Hem de hiç olmamış.
Asıl Maç Tribünden Çıkışta Başladı
Maç bitti, tribünden çıktık… Ama asıl mücadele orada başladı: Trafik!
Stadın önündeki “akıllı kavşak” denen icat, zekâsını nerede bırakmışsa, tarihin en yoğun trafiğini yaşattı. Gidiş çileydi, dönüş ondan beter. Böyle devam ederse —ki gidişata bakılırsa edecek— kimse “Taraftar nerede?” diye sormasın. Cevabı basit: Taraftar evde. Çünkü bu çileyi çekmeye değmez.
Yorumlar
Kalan Karakter: