Milyon Kere Ayıp

Yazıklar olsun…
Şimdi bana kızan olacak, eleştiren olacak, “Bunu yazma” diyenler çıkacak. Hiçbiri umurumda değil. Çünkü bu maçtan sonra susmak, gördüğünü inkâr etmek olur.
Sezon başından beri dilimizde tüy bitti:

“Gençleri oynatın.”
“Geleceğe yatırım yapın.”
“Hiç olmazsa rahat maçlarda çocuklara şans verin.”
Ama ne oldu?
Hiçbiri dikkate alınmadı.
En basit karşılaşmalarda bile genç oyuncular üç dakika olsun forma giyemedi. Kenarda beklediler, umutlandılar, sonra yine kulübeye mahkûm edildiler.
Şimdi kimse çıkıp bana;
“Şu oyuncu sakattı…”
“Bu cezalıydı…”
“Kadronun dengesi bozuldu…”
gibi mazeretler anlatmasın.
Soruyorum:
Bunca genç oyuncu için deneme yapılacak maç olarak neden özellikle bu karşılaşma seçildi?
Rakip Gençlerbirliği…
Kümede kalma mücadelesi veren, hayati bir maça çıkan bir takım.
Ve karşılarında,
Türk futbolunun köklü çınarı,
Trabzonspor.
Ama sahada gördüğümüz tablo neydi?
Ne mücadele…
Ne direnç…
Ne hırs…
Ne de kazanma arzusu…
Koskoca Trabzonspor, milim direnç göstermeden maçı rakibine adeta teslim etti.
Gençlerbirliği belki de sezonun en rahat 90 dakikasını oynadı. Hiç zorlanmadan, elini kolunu sallayarak 3-0’lık net bir galibiyet aldı ve ligde kalmayı başardı.
Bu sonuç sadece bir mağlubiyet değildir.
Bu sonuç, milyonlarca taraftarın yüreğinde açılan derin bir hayal kırıklığıdır.
Bu sonuç, Trabzonspor’un mücadele geleneğine yakışmayan bir görüntüdür.
Bu sonuç, yıllarca “asla pes etmez” dediğimiz o büyük kulübün ruhuna gölge düşüren bir tablodur.
Evet, ligi üçüncü sırada bitirmiş olabiliriz.
Evet, Türkiye Kupası’nı kazanmış olabiliriz.
Ama bunların hiçbiri bu görüntünün yarattığı rahatsızlığı örtmeye yetmez.
Çünkü bazı mağlubiyetler puan cetveline yazılır.
Bazıları ise vicdanlara kazınır.
Ve bu maç…
Vicdanlara kazınan bir maç olarak hafızalarda kalacaktır.
Onun için bir kez değil,
on kez değil,
yüz bin kez değil,
milyonlarca kez söylüyorum:
Ayıp…
Ayıp…
Ayıp…. 
Ayıp…
Ayıp…
Ayıp… 
Ayıp…
Ayıp…
Ayıp…
Ayıp…
Ayıp…
Ayıp…. 
Ayıp…
Ayıp…
Ayıp… 
Ayıp…
Ayıp…
Ayıp…
Ve bir kez daha, bütün Trabzonspor sevdalıları adına haykırıyorum:
Yakıştı mı ‘Gönüllerin şampiyonuna?’
AYIP!